ถึง พี่หน่อย

posted on 16 Dec 2011 22:11 by clockrun

ถึง พี่หน่อย

 

เราสัญญาว่าจะเล่นดนตรีด้วยกันก็ยังไม่ได้ทำ

คุยกันว่าอาทิตย์หน้าจะไปหาข้าวกินกัน ก็ยังไม่ทันได้กิน

เมื่อวานค่ำๆยังโทรคุยกันอยู่เลย

6 ชั่วโมงต่อมา พี่ก็จากโลกนี้ไปซะแล้ว

 

พี่สอนให้ผมรู้ว่า วันพรุ่งนี้อาจจะไม่มา

สอนให้ผมรู้ว่า อาทิตย์หน้าอาจจะไม่มี

พี่ย้ำให้ผมเข้าใจว่า

ถ้าอยากจะทำอะไรแล้ว ให้รีบทำซะ... ทำมันซะตอนนี้

 

ก่อนที่จะไม่มีลมหายใจเข้าออก

ก่อนที่จะไม่มีร่างกายให้ขยับ

ก่อนที่จะไม่มีชีวิตให้โต้ตอบกับใคร

 

ผมขอโทษ ที่ไม่รีบเรียกพี่ให้มาเล่นดนตรีด้วยกัน

เพราะผมคิดว่าวันพรุ่งนี้ยังมี... คิดว่าเดือนหน้าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

คิดว่าปีหน้าพี่ก็จะยังอยู่ ยังอยู่บนโลกใบนี้กับผม

คิดว่าถึงตอนนั้น เราค่อยมาเล่นดนตรีด้วยกัน

 

ถึงผมจะรู้ว่าทุกอย่างล้วนอนิจจัง ไม่มั่นคง

แต่ผมก็ยังประมาท.. ผมไม่ได้เผื่อใจไว้เลย

ผมเสียใจ..และเศร้า

ผมขอโทษที่เราไม่ได้เล่นดนตรีด้วยกันแม้ซักเพลงเดียว

 

ยังไงก็แล้วแต่...

 

ผมขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่สั่งสอนผม

ขอบคุณวันเวลาที่หัวเราะร่วมกัน ทะเลาะกัน บางครั้งก็ร้องไห้

ขอบคุณที่ได้ทำงานด้วยกัน ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆร่วมกันมา

ปรับทุกข์กัน เยียวยากันและกัน

แม้คนอื่นจะไม่เข้าใจพวกเรา แต่พวกเราเข้าใจกันและกันเสมอ

แม้คนอื่นจะรังแกพวกเรา ใส่ร้ายป้ายสีพวกเรา โยนขี้ให้พวกเรา

พี่ก็จะออกมาปกป้อง และแก้คำว่าร้ายให้เสมอ

 

พี่เป็นพี่ชายดนเดียว ที่ผมรู้สึกเคารพรักลึกๆออกมาจากข้างในหัวใจ

 ทั้งในหน้าที่การงาน และมุมมองของการมีชีวิตอยู่

 

ถึงพี่จะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่ผมจะจดจำพี่ไว้ จวบจนวันสุดท้ายของชีวิตของผม

เมื่อเวลาของผมบนโลกนี้หมดลง  ผมหวังว่าเราคงได้เจอกันอีกครั้ง

และอาจจะได้เล่นดนตรีร่วมกันจริงๆเป็นครั้งแรก พี่เลือกเพลงเผื่อไว้ด้วยละกัน

"เล่นของสูง" ก็โอเคนะ พี่เล่นได้ ผมก็เล่นได้ ไม่ต้องแกะแล้วด้วย

 

แล้วเจอกัน... เมื่อวันนั้นมาถึงครับ

พี่ชายคนหนึ่งที่ผมเคารพรักที่สุด

 

16 ธันวาคม พ.ศ.2554


Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วเศร้าจัง เสียใจด้วยนะคะ
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ

#1 By warr on 2011-12-16 22:29